The people make their way to Azadlyk Square
ten years later
Azerbaijan saw next presidential elections on October 15, 2003. On that election
day itself, there were many incidents of harassment of journalists. Police
detained and beat journalists at polling stations and officials refused to allow
journalists access to polling stations.
Peter Eicher, Head of the ODIHR Observation Mission, commented: "This election
has been a missed opportunity for a genuinely democratic election process. We
were particularly troubled by the level of intimidation and unequal conditions
for candidates during the campaign. Future progress towards democratic elections
will depend first and foremost on the political will of the authorities."
The following day, two demonstrations protesting the election fraud turned
violent. During both, police did not distinguish between protesters and
journalists reporting on the protest, and arrested them both. On the evening on
October 15, journalists, along with opposition supporters and other observers,
gathered in the street outside the Musavat Party Headquarters in the center of
Baku to hear regular updates on the vote counting. Emotions among the opposition
supporters ran high as the level of fraud committed during the elections became
apparent. So, the Musavat Party supporters went out to the streets on October
16, in order to restore justice.
But in the early afternoon, several thousand pro-opposition supporters gathered
defiantly in front of the Lenin Museum - at one of the locations initially
requested by the opposition. Amidst a police presence, they began marching to
Freedom Square some 500 meters away. At the square itself, the protest speeches
began, but police and military forces quickly surrounded demonstrators and used
overwhelming force to disperse them. The most vicious attacks appeared to come
from young army recruits who wielded truncheons against protestors already on
the ground and posing no threat. Film of events on 16 October shows police
officers on several occasions intervening to stop soldiers from violently
attacking demonstrators. The decision to call in the army to confront civic
activists was the most extreme step that the state could have taken to defend
its position short of initiating a full-scale internal war. There is no doubt
that the vote was marred by fraud.
Riot police caught a protester in central Baku after the Oct. 15 presidential
election.
The crackdown on protesters began hours after the polls closed.
Photo Credit: Sergei Karpukhin -- Reuters
Government forces wielded rubber truncheons against protesters and journalists.
Some brutally beat protesters, kicking them and using attack dogs against them.
Protesters tried to fight back with stones and metal rods. After about 15
minutes, government forces succeeded in clearing the square, and police raised
their truncheons and beat them against their shields in triumph.
we could see the glitter of shields near the Absheron Hotel half an hour later.
This time not faint-hearted police, but soldiers in proper uniform took care of
the “case”. Nevertheless, still police officers “on heat” were in the lead. The
troops were behind them. The number of the punitive detachment was about 2,000
-3,000. Two or three times the demonstrators and police excelled each other.
Stones were thrown in torrents. The demonstrators could run a vehicle that had
looted. I would never advise you to watch this scene. Government forces began to
throw canisters of tear gas at them and beat them with rubber truncheons...
Some time later, there were several mass media personalities and a couple of
injured persons near the Absheron Hotel. Police officers started harassing them
as if they had caught strange tribe members from Stone Age. There was one woman
among the helpless demonstrators. I have got her shout still in my ear...
But that was not the whole story. Riot police and Ministry of Internal Affairs
(MIA) officers started to pursue the demonstrators. A group of them marched
through streets toward Sahil Metro, while the other toward the Railway Station.
Later on, several water carriers approached the demonstrators…. Let’s look
forward to next day ...
The report was issued by Rafik Mammadli,
Photos by Rafik Mammadli
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
Xalq 10 ildən sonra "Azadlıq" meydanına
girdi
Qumarbazlar hakimiyyəti dəbilqələrini, qalxanlarını, maşınlarını və ən əsas
mənəviyyatlarını qoyub qaçdılar
Heydər Eliyəv rejimi xalqın gücü qarşısında çökdü
Bu rejim camaata atəş açdı, meydan gözyaşardıcı və qara
rəngli qaz buraxdı, it püskürtdü...
Bütün dövlət cəza maşını əlində olan rejim Müsavatın Daş-kəsəyi - Qəmbəri
qarşısında geri qaçdı
100-dən artıq xəsarət alan var
Bir nəfər polis dəyənəyi ilə qətlə yetirilib, bir qadının gözü çıxıb
Xalqı qarşı qoşun hissələrindən istifadə olundu
Beləliklə sondan başlayaraq bugünkü tarixi hadisələr barədə oxucularımızı
məlumatlandırırıq.
Saat 18:30-a olan məlumata görə şəhərin mərkəzində müxtəlif yerlərdə polislə
cəsur mitinqçilər arasında toqquşmalar davam edir. Hadisələrin axarı onu
göstərir ki, yaxın saatlarda xalqın mübarizəsi bugünlük bitəcək. Yaddan
çıxmamışkən qeyd edim ki, bu gün Azərsellə məxsus rabitə sistemi iflic
vəziyyətində idi. Bu hakimiyyət bir daha sübut elədi ki, nəhəng kommersiya
qurumlarını da öz iyrənc siyasətinə qoşur.
Beləliklə, saat 13:30-dan başlayaraq müsavat tərəfdarları metronun sahil
stansiyası yaxınlığına yığışdılar. Əvvəlcə çox pərakəndə şəkildə kiçik qruplar
keçmiş Lenin muzeyi (indiki Xalça muzeyi) tərəfə addımlamağa başladılar. Hər
dalanda və küçələrin kəsişməsində müxtəlif sayda polis qruplarına rast gəlmək
olardı. Yollar halı açıq idi. Polislər vətəndaşlara aktiv məhdudiyyət
yaratmırdılar. Lakin çox adam onları görər-görməz o tərəfə getməkdən çəkinirdi.
Bu minvalla Xalça muzeyinə doğru getməyə başladıq. Muzeyi üzük qaşı kimi
müxtəlif polis maşınları əhatəyə almışdı. Onların da arasından problemsiz keçib
Neftçilər prospektini adlayıb muzeylə üzbəüz iri fəvvarənin yanına gəlib çıxdıq.
Dənizə sarı baxarkən sayı azı 2-3 min olan müsavatçıları gördük. Onlar İsa...,
İsa... deyə hayqırırdılar. Onları 2-3 qat dəbilqəli, qalxanlı polislər dövrəyə
almışdı. Qəfildən arxadan da sayı azı 100-150 olan çevik daxili qoşun dəstələri
çıxdı. Onları idarə edən əlində ratsiya naçalnik nə göstəriş verirsən hücuma
keçəkmi, deyə soruşdu. Onun müdirinin nə dediyini bilmədik, çünki camaatı üzük
kimi halqaya almış polislər artıq "işə" başladılar. Hər şeyin bitdiyini sandıq,
amma yanılmışdıq. Bir saniyənin içində vəziyyət dəyişdi, polislərin üzərinə sel
kimi daş-kəsək yağmağa başladı. Şanlı polislərimiz hamısı birdən geri dönərək
"köpəkuşağı daş yağdırır, qaşdıq..." dedi. Və bununla da hadisələrin axarı tam
dəyişdi. Mitinqçilər polisləri qovaraq bəzilərini ayaqlar altına saldılar. Lakin
2 saata yaxın toqquşmaları müşahidə edən şəxs kimi bildirirəm ki, polislərlə
əslində qəddarlıqla rəftar edilmirdi. Əksinə təsadüfən bir qrup polisin
əhatəsinə düşmüş mitinqçini polislər az qala ölüncəyə qədər döyürdülər. Bu zaman
polislərdən kim dəbilqəsini, kim qalxanını kimsə də dəyənəyini ataraq qaçdılar.
Bütün bu əşyalar mitinqçilərin qəniməti oldu. Sonradan onlar bu əşyalardan
lazımı qaydada istifadə etdilər.
Bu andan başlayaraq xalq Müsavat qərargahı tərəfə üz tutdu. Yolda ayrı-ayrı
dəstələr də onlara qoşuldu. Mitinqçilər yolda qarşılarına çıxan polis
maşınlarının şüşələrini qırır, bəzilərinin üstünə çıxırdılar. Yolboyu Heydər
Əliyevin şəkilləri asılmış Pedaqoji Universitetin, Rabitə Nazirliyinin,
Poçtampın bəzi şüşələri sındırıldı. Bəzi telekampaniyaların vandalizm
adlandırdıqları bu hərəkətləri barədə biz qətiyyən bu fikri təkzib edirik.
Yalnız o binalar xəsarət aldı ki, onların şüşələrindən Heydərin iri portretləri
asılmışdı. Şəxsən vətəndaşlara məxsus hər-hansı dükanın, maşının xəsarət
aldığını görmədim. Əksinə mitinqi idarə edən bir neçə şəxs maşınları (polis
maşınlarına) əl vurmayın deyə cavanları sakitləşdirməyə çalışırdı...
Bu templə Müsavat qərargahına çatdıq. Camaat 5-10 dəqiqə İsa bəy, İsa bəy deyə
hayqıraraq "Azadlıq" meydanına doğru yönəldilər. Oraya çatanda mitinqçilər azı
7-8 minə çatırdı. Beləliklə Heydər Əliyevin hakimiyyəti dönəmində xalq ilk dəfə
mücadilə ilə mübarizə meydanına - "Azadlıq" meydanına girdi. Meydanı öpən kim,
hönkür-hönkür ağlayan kim... Hamının sevincdən az qala gözü yaşarmışdı.
Mitinqçilərin biri bu zaman meydana Daxili Qoşunlara məxsus UAZ avtomobilini
sürüb gətirdi. Beləliklə mitinqçilərin polislərə məxsus dəbilqə, qalxan, dəyənək
və hətta maşınları vardı. Permanent yaranmış mitinqi Müsavat başqanının müavini
Arif Hacıyev aparırdı. Lakin səsucaldanın səsini eşitmək olmurdu...
Bundan heç yarım saat keçməmiş "Apşeron" mehmanxanası tərəfdə qalxanların
parıltısı göz qamaşdırmağa başladı. Bu dəfə "işə" öz vəzifəsinin nədən ibarət
olduğunu bilməyən qorxaq polislər deyil ordu hissələri (hər halda onlar xüsusi
əsgər formalarında idi) qoşuldu. Amma nədənsə qabağa yenə də açıq-aşkar gözləri
qızmış polisləri buraxmışdılar. Arxada isə qoşun hissələri. Bütün bu cəza
dəstələri azı 2-3 min nəfərə yaxın olardı. Təqribən 2-3 dəfə hər qüvvələr
bir-birinə üstün gəldi. Daşlar sel kimi yağırdı. Mitinqçilər qənimət kimi ələ
keçirdikləri avtomobili də hərəkətə gətirdilər. Hər-halda bu səhnəni görməyi heç
kimə arzu-etməzdim. Ordu hissələri mitinqçilərə qara və ağ rəngli gözyaşardıcı
balonlar atmağa başladı. Bütün meydan tüstüyə və spesifik iyiyə büründü. Biz
jurnalistlər Hökumət Evinin sütünlarından bun tükürpədici mənzərəni müşahidə
edirdik. Tezliklə görə "xolostoy" patronlarla ataş açmağa başladılar. Eyni
zamanda hücüm da başladı. Polislərin bir qrupunda itlər də var idi. Amma yazıq
itlər ayaq altında qaldılar. Deyəsən onları heç öyrətməmişdilər...
Bir az da keçəndən sonra meydanın "Apşeron" mehmanxanası tərəfində jurnalistlər
və yaralanmış bir neçə nəfər qaldı. Polislər sanki daş dövründə başqa icma
adamını ələ keçirdikləri kimi həmin yazıqların üstünə düşdü. Onların arasında
bir qadın da vardı. Qadının çığırtısı hələ də qulaqlarımdadı...
Amma hər şey bununla bitmədi. Qoşun hissələri və polis bölmələri artıq
parçalanmış camaatı təqib eləməyə başladı. Onların bir hissəsi "Sahil" metrosu
tərəfə, bir hissəsi isə vağzal tərəfə üz tutdu. Sonradan xüsusi su maşınları da
mitinqçilərə qarşı işlədilməyə başladı... Sabahı gözləyək...
Reportajı Rafiq Məmmədli hazırladı, şəkillər Rafiq Məmmədlinindir