Seçki nə hüquqi, nə də siyasi cəhətdən
bitməyib
İsa Qəmbər: həlledici məqamda Azərbaycanın bütün vətənpərvər qüvvələri də,
cəmiyyət də sözünü deyəcək.
Dekabrın 2-də Azərbaycan hakimiyyəti bir daha xalqın və beynəlxalq birliyin
iradəsilə hesablaşmadığını nümayiş etdirdi. Konstitusiya Məhkəməsi saxta
seçkilərin nəticələrini təsdiqləməklə dövləti cinayəti rəsmiləşdirdi, Bakı Şəhər
İcra Hakimiyyəti isə mitinq keçirmək istəyən müxalifətə “Motodrom”u göstərməklə
rejimin sərbəst toplaşma azadlığına dözüm limitinin bitdiyini nümayiş etdirdi.
Bu iki səbəbdən çıxış edərək Müsavat başqanı İsa Qəmbərlə söhbətimizi qısa və
konkret sualla başladıq:
- Seçki bitdimi?
- Yox. Seçki nə hüquqi cəhətdən bitməyib - biz Avropa İnsan Haqları Məhkəməsinə
müraciət etmək niyyətindəyik, nə də siyasi cəhətdən bitməyib - mən əvvəlki
fikrimdə qalıram. Bir il əvvəl dediyim fikri yenə təkrar edirəm ki, bu parlament
seçktləri Azərbaycanda köklü demokratik dəyişikliklərə start verəcək. Bu start
verilib. Elə situsiya idi ki, seçkilər normal keçsəydi, rahat şəkildə
demokratiyaya keçid prosesi başlayacaqdı. Seçkilərin bu cür gözlənildiyi kimi
total şəkildə saxtalaşdırılması da daha gərgin, daha mürəkkəb formalarda
demokratik prosesləri sürətləndirib. Bunu yaxın aylarda bütün cəmiyyət hiss
edəcək.
- Yalnız Konstitusiya Məhkəməsinin dünənki (srağagünkü) qərarı kontekstindən
“seçki bitdimi” deyə soruşmuruq. Hakimiyyətin dünən (srağagün) həm də “Qələbə”
meydanında mitinqlərə qadağa qoydu və müxalifətə “Motodrom”u göstərdi. Bunu da
təxminən mitinqlərin qadağan olunması kimi dəyərləndirmək olar. Yəni mitinqlər
vasitəsilə mübarizənin də bitdiyi görüntüsü var ortada...
- Bunlar detallardır. Razıyam, çox mühüm detallardır, amma hər halda, ümumi
proses baxımından detallardır. Ümumi prosesin şərtlərisə artıq müəyyənləşib. Bu
proses başlayıb, gedir və onun qarşısını heç bir qüvvə ala bilməyəcək.
- Çox mühüm detalların xarakterinin dəyişməsinə 26 noyabr aksiyası nə qədər
təsir etdi?
- Bu mərhələni mərhələ bitdikdən sonra təhlil etsək, məncə, daha yaxşı olardı.
- Yəni təxminən nə vaxt?
- Ən azı fevralda. Həmin vaxta qədər mərhələ davam etməlidir və bütün səylər bu
istiqamətə yönəlməlidir.
- Başqa bir konkret sual: Qərb bizi satdımı?
- Yox. Qərb bizi satmayıb. Qərbin də hər bir konkret zaman mərhələsində konkret
məkan çərçivəsində gücünün, potensialının müəyyən sərhədləri var. İndiki
mərhələdə Qərbin Azərbaycanda asan, öz arzuladığı kimi sakit bir şəkildə
proseslərin demokratiyaya doğru getməsini təmin etməyə gücü çatmadı. Yaxud,
çatmır deyək...
- Nə mane olur? Rusiya faktoru?
- Əsas amillərdən biri kimi, bəli.
- Amma Qarabağla bağlı danışıqların gedişi göstərir ki, Qərblə Rusiyanın
mövqeləri üst-üstə düşür.
- Yenə də baş qatmaqdır. Danışıqlar prosesində heç bir real irəliləyiş mümkün
deyil.
- Niyə bu qədər əminsiniz?
- Nə münaqişənin birbaşa iştirakçıları - Azərbaycan və Ermənistan - Azərbaycan
haqlı, Ermənistansa haqsız olaraq - bir-birinin mövqeyini qəbul etmək
fikrindədir, nə də bu prosesin çözülməsində iştirak edən beynəlxalq qüvvə
mərkəzləri bu məsələdə konsensusa hazırdır.
- Azərbaycan hakimiyyətinin hazır olmadığını deyirsiniz. Bu əminlik Sizdə
hardandı? Adətən, hakimiyyət öz mənafeyinə uyğun addımları çox inamla atır.
- Mən Azərbaycan hakimiyyəti yox, Azərbaycan dedim. Həm də torpaq məsələsində
xəyanət tamam başqa bir şeydir. Buna gedə bilməzlər.
- Amma buna hazır görünürlər.
- Həmişə yoxlayıblar. Həmişə buna cəhd ediblər. Həmişə istəyiblər elə forma
tapsınlar ki, cəmiyyət üçün də məqbula yaxın variant olsun. Tapa bilməyiblər və
tapılması da mümkün deyil.
- Onda niyə əminliklə belə bəyanatlar verirlər ki, 2006-cı il problemin həlli
ili olacaq?
- 1994-cü ildən başlayaraq hər ilin dekabr-yanvar ayının mətbuatını qaldırıb
baxın. Hər ilin dekabrında gələn il məsələnin həll olunması şanslarının olduğu
deyilir, hər ilin yanvarında da bu il irəliləyişin olacağı qeyd olunur.
- Həm seçki öncəsi, həm də seçkidən sonrakı bütün açıqlamalarında beynəlxalq
birliyin nümayəndələri Azərbaycan hakimiyyətilə bu məsələni də müzakirə
etdiklərini söyləyirdilər və onların açıqlamaları belə təsəvvür yaradırdı ki,
seçkiyə məhz bu kontekstdə yanaşırlar.
- Bizdə olan məlumatlara görə, bu, tam belə deyil. Eyni zamanda bütün seçkilərdə
buna oxşar görüntülər sərgilənir.
- Əgər belədirsə necə?
- Onda da Azərbaycan xalqı sözünü deməlidir və bu millət öz torpağını, heç
olmasa, hüquqi baxımdan qorumağa gücü olduğunu nümayiş etdirməlidir.
- Cəmiyyət buna hazırdımı?
- Mən hesab edirəm ki, hazırdır. Azərbaycan cəmiyyəti sakit görünür, müqavimət
gücü arzuolunan səviyyədə görünmür, ancaq həlledici məqamlarda, insanların dərin
hisslərinə toxunanda bu reaksiyalar həmişə ortada olur. Mən hesab edirəm ki,
həlledici məqamda Azərbaycanın bütün vətənpərvər qüvvələri də, cəmiyyət də o
sözü deyər.
- Postsovet məkanının digər ölkələrindəki proseslər göstərdi ki, həlledici
məqamda Rusiya və Qərb razılığa gələ bilirlər. Azərbaycanda bunu etmədilər və
normal düşüncəyə, məntiqə rəğmən, Qərb demokratiyaya dəstək vermədi...
- Hər seçkidən sonra bu suallar aktuallaşır. Neft və demokratiya,
müsəlman-xristian aləmi, seçki əvəzinə Qarabağ kimi suallar aktuallaşır. Müəyyən
mərhələdən sonra yenə də köklü bir şeyin dəyişmədiyinin şahidi oluruq.
- Amma bunları gözardı etmək də olmaz. Ukraynada Rusiya daha güclüydü, oradakı
maraqları Azərbaycandakından az deyildi, amma Qərb demokratiyaya açıq dəstək
verməkdən çəkinmədi. Azərbaycanda niyə bunu etmir?
- Burada müəyyən fərqlər var. Zamanı gələndə bu fərqləri də təhlilə cəlb
etməliyik. Ancaq bugünə qədər deyilən və görünür, kifayət qədər diqqət
yetirilməyən məsələyə də baxmaq lazımdır ki, Ukrayna cəmiyyəti dəyişikliklərə
daha çox hazır idi, nəinki Azərbaycan cəmiyyəti. Mən seçkini bitmiş hesab
etmirəm. Sizin suallarınız məcbur edir ki, siyasətdən təhlilə keçim, mən də
keçmək istəmirəm, hələ siyasətlə məşğulam. Biz hər bir mərhələdə bütün
resursları cəlb edib Azərbaycanın demokratikləşməsi problemini həll etməyə
çalışırıq. Təhlil mərhələsi gəldikdə təbii ki, təhlil də olunacaq. Ancaq mənə
elə gəlir, siz şərhçilər üçün Azərbaycan cəmiyyətilə Ukrayna cəmiyyətinin
özəlliklərini müqayisə etmək o qədər də çətin olmamalıdır.
- AŞ PA nümayəndələrilə görüşdə “Azadlıq” blokunun nümayəndələri təkrar seçkiyə
qatılmayacaqlarını bəyan ediblər. Bu, qərardı, yoxsa, ilkin fikir?
- Hələlik qərar yoxdur. Ancaq fikir kimi çox aktualdır.
- Bu seçkinin ən xoşagəlməz nəticələrindən biri də o oldu ki, Müsavat Partiyası
güvəndiyi üzvlərindən birini itirdi. Vidadi Mahmudlu öz qərarını verdikdən əvvəl
və ya sonra sizinlə danışmağa, hərəkətini əsaslandırmağa cəhd göstərdimi?
- Yox. Noyabrın 30-dan dekabrın 1-nə keçən gecə və dekabrın 1-də günün birinci
yarısı biz onu tapmağa, əlaqə yaratmağa çalışdıq, əlaqəyə girmədi. Sonrakı
mərhələdə, məsələ aydınlaşandan sonrasa mənim ona deyiləsi sözüm qalmadı.
- Onu MSK-da kimin əvəzləyəcəyi barədə düşünmüsünüzmü?
- Hadisələri qabaqlamağa ehtiyac yoxdur. Ancaq təbii ki, dostumuzu,
silahdaşımızı itirmək çox ağırdır.
- Bu seçkidə də bütün seçkilərdə olduğu kimi nəticələr saxtalaşdırıldı,
müxalifət mübarizəya başladı, döyüldü, amma yenə də bütün bunlar cəmiyyətdə
ciddi keyfiyyət dəyişikliyinə gətirib çıxarmadı. Biz nə etməliyik ki, cəmiyyətin
müqavimət gücü artsın və Qərbin dəstəyinə ehtiyac duymayaq? Bilirsiniz, sanki
hər dəfə eyni proseslər baş verir və dairə qapanır, çıxılmazlıq yaranır...
- Hər bir dairədən nə zamansa çıxış olur. Bu sualın cavabı çox sadədir, ancaq
onu reallaşdırmaq çətindir. Cəmiyyətlə işləmək və cəmiyyəti öz potensialına, öz
qüvvəsinə inandırmaq lazımdır.
- Müxalifət bundan sonrakı mərhələdə qələbə üçün, konkret uğurlar üçün nələrisə
etməyi düşünürmü?
- Təbii ki, düşünürük. Bəzi qərarlar artıq var və bəzi qərarlar da
yetişməkdədir. Bu proses davam edəcək.
- Söhbət hansı prosesdən gedir?
- Vəziyyətin dəyişməsindən, ölkədə demokratik dəyişikliklərə nail olunmasından
söhbət gedir. Bu proses davam edir.
- Proses harda gedir? Konstitusiya Məhkəməsi nəticələri təsdiqlədi, mitinqlərə
faktiki olaraq qadağa qoyuldu, Rino Harniş dinc nümayişçilərin döyülməsinin
üstündən iki gün ötməmiş gedib Amerikada iqtisadi məsələləri müzakirə etdi,
üstəlik, bir neçə dairənin ləğvini də yüksək qiymətləndirdi...
- Resurslar var. Bu resurslar müxalifətin konsolidasiyası və daha mütəşəkkil
qaydada fəaliyyəti davam etdirməsidir. Resurslar bu seçkinin nəticələrindən şoka
düşmüş, narazı qalmış zümrələri, təbəqələri prosesə cəlb etməkdir. Çox ciddi
resurslar var. Yəni sadəcə, biz çıxılmazlıq əhval-ruhiyyəsinə girəndə bu
resursları görmək istəmirik. Məsələn, çox sadə bir şey deyim. Aydın məsələdir
ki, hakimiyyət normal seçkiyə imkan vermir və parlamenti təyin edir. Cəmiyyətin
müəyyən təbəqələri düşünürdülər ki, müxalifət pisdir, hakimiyyət onu parlamentə
buraxmayacaq, ancaq parlamenti formalaşdıranda bizi nəzərə alacaq. Ağıllı,
savadlı, ehtiyatlı, hər zaman hakimiyyətlə əməkdaşlığa hazır olan yüzlərlə şəxs
namizəd kimi ortalığa çıxmışdı. Bu adamların ümidlərinə dəhşətli şəkildə zərbə
dəydi. Onlar bəlkə bizdən də daha artıq gərgindirlər. Çünki biz bu hadisələrə
adət etmişik, onlarsa adət etməmişdilər. Onlara elə gəlirdi ki, İlham Əliyev
cavan adamdır, yeni bir dövr başlayıb və İlham Əliyev köhnələri kənarlaşdırıb
ağıllı, cavan, təhsil görmüş insanları başına yığacaq, parlamentə yerləşdirəcək
və onlar birləşib Azərbaycanın problemlərini həll edəcəklər. Belə bir təbəqə var
və onlarla işləmək lazımdır - mən açıq deyirəm. Cəmiyyəti tənqid edəndə müsbət
cəhətləri də qeyd etmək lazımdır - kifayət qədər vicdanlı adamlar var ki,
onların nə siyasətə, nə müxalifətə xüsusi bir marağı olmasa da, düşünürlər ki,
bu nə vaxtadək davam edəcək, bunun sabahı necə olacaq? İnsanlar özlərinin,
övladlarının gələcəyini düşünürlər. Bu insanlarla işləmək lazımdır. Digər
tərəfdən də hakimiyyətin, İlham Əliyev rejiminin son qərarlarıyla öz sosial
bazasını daraltdığını biz görmürükmü? Cəmiyyətdə qüvvələr nisbəti dəyişir.
Kifayət qədər sürətlə dəyişir.
- Yeni partiyanın yaradılması ideyası da buna əsaslanır?
- Bu da müxalifətin sonrakı konsolidasiyasıyla bağlı ideyalardan biridir.
Hazırda müzakirədədir. Variant kimi nəzərdə tutulur. Bütün variantlar nəzərdən
keçirilməlidir.
- Amma bu, reallaşması bir qədər çətin görünən variantdır...
- Problemlər böyük olduğu üçün çətin işlərin də öhdəsindən gəlməyə çalışmalıyıq.
- İndiki qüvvələrin bir partiyada birləşməsi çətin deyilmi?
- Çətindir, amma təsəvvür olunduğu qədər çətin deyil. Variantları həmişə tapmaq
olur. Əsas odur ki, iradə olsun.
Alya, Könül, Yeni Müsavat, 03.12.2005