Ört-basdır edilən cinayətlər

Bu həm də külli miqdarda rüşvət deməkdir

Daxili işlər nazirinin tez-tez təkrarladığı fikirlərdən biri də budur ki, cinayətlərin açılma faizinə görə, Azərbaycan MDB dövlətləri arasında ön yerlərdən birini tutur. Statistikaya ötəri nəzər salmaq kifayət edir ki, Ramil Usubovun yalanı üzə çıxsın. Hələ biz qeydə alınmayan çoxsaylı cinayətləri demirik...

Hüquq-mühafizə orqanlarından əldə etdiyimiz məlumata görə, ağır cinayətlər qrupuna daxil olmayan cinayət faktlarının əksəriyyəti qeydə alınmır. Hər il ərzində qeydə alınmayan cinayətlərin sayının on mindən artıq olduğu bildirilir.

Qeydə alınmayan cinayət əməlləri sırasında oğurluq (mobil telefon oğurluğu, mal-qara oğurluğu, avtomaşınlardan əşyaların oğurlanması, ev oğurluğu), narkotik maddələrin alqı-satqısı, xırda xuliqanlıq, bədənə yüngül xəsarət yetirmə kimi faktlar üstünlük təşkil edir. Mənbənin sözlərinə görə, yüngül cinayətlər hesab olunan bu cür faktların çoxunun qeydə alınmaması barədə şəxsən Ramil Usubov göstəriş verib. Çünki hər gün bütün ölkə ərazisində onlarla bu qəbildən olan cinayətlər törədilir ki, onların da hamısının açılması asan məsələlə deyil. Digər tərəfdən bəzən cinayətlərin qeydə alınmaması həm də daxili işlər orqanlarında çalışanlar üçün kifayət qədər gəlir deməkdir. Heç kimə sirr deyil ki, bir çox hallarda vətəndaşlar elə ilkin mərhələdə - polis idarə və bölmələrində rüşvət verib canlarını məsuliyyətdən qurtarmağa çalışırlar. Mənbə bildirir ki, yuxarıda sadalanan cinayət növlərindən narkotik satıcıları və istifadəçilərinin tutulması daha çox gəlir gətirir.

Qeydə alınmayan cinayətlərə gəlincə, bu siyahıda mobil telefon oğurluqları üstünlük təşkil edir. Hər gün təkcə paytaxtda 50-dən artıq mobil telefon oğurluğu faktı baş verir ki, bunların da təxminən 5-6 faizi qeydiyyata alınır. Özü də oğurluq yox, itki faktı kimi. Bu halda isə polislər həmin şikayətlərə olduqca səhlənkar yanaşırlar. Təsadüfi deyil ki, telefonu oğurlandığına görə hüquq-mühafizə orqanlarına müraciət edən vətəndaşların sayı getdikcə azalır. Çünki vətəndaş polisin onun şikayətini araşdırıb cinayətkarı tapacağına inanmır.

Mobil telefon oğurluqları bir çox hallarda nəqliyyat vasitələrində, xüsusilə, marşrut avtobuslarda baş verir. Bəzi hallarda polis özü də şəxsən bu oğurluqların şahidi olur, amma nədənsə, gözünün qarşısında cinayətin törədilməsinə heç bir reaksiya vermir. Hətta elə hallar da olub ki, sərnişin pul kisəsini və ya telefonunu oğurlayaq şəxsi göstərərək polisdən kömək istəyib. Amma "asayiş keşikçisi" öz vəzifə borcunu yerinə yetirmək üçün heç bir addım atmayıb. Bütün bunlar isə mobil telefon oğrularının polislə əlbir "işləməsi" nəticəsinə gəlməyə əsas verir.

Son bir neçə ayda baş verən proseslər göstərdi ki, əslində, Azərbaycan vətəndaşı ilk növbədə özünü polisdən qorumalıdır.

Çünki cinayət törədib ələ keçməmək üçün mütləq hüquq-mühafizə sistemində dayağın olmalıdır. Ən böyük "cinayət yuvası" Daxili İşlər Nazirliyi olduğu ölkədə polisdən nə desən, gözləmək olar.

"Azadlıq" jurnalı, №2, 11 iyul 2005-ci il