Əla mitinq keçirmək istəyirsiniz?
Resept bizdə
Öndə seçki var. Azərbaycan müxalifəti - daha konkret "Azadlıq" Bloku bu seçki
fürsətindən istifadə edib, ölkədə demokratik hakimiyyət dəyişikliyinə nail olmaq
istəyir. Dünya təcbürəsindən, eyni zamanda tez-tez istinad edilən Gürcüstan və
Ukrayna inqilablarından da məlumdur ki, dinc, demokraktik dəyişikliyin yolu
yalnız kütləvi və mütəşəkkil qaydada təşkil olunan aksiyalardan keçir. Qısası,
hakimiyyətin çeşidli (qanuni və ya qanunsuz) güc strukturlarına qarşı demokratik
qüvvələrin bir silahı var - güclü kütləvi aksiyalar. Demək aksiyalar elə
keçirilməlidir ki, qarşıya qoyulan strateji hədəfə çatmaq mümkün olsun. Bu
baxımdan aksiyaların keçirilməsi zamanı üzə çıxan boşluqlar, çatışmayan cəhətlər
aradan qaldırılmalıdır ki, MƏQAM çatanda yürüş-mitinqlər həlledici faktora
çevrilə bilsin. Amma etiraf etmək lazımdır ki, iyun ayının 4-dən başlayaraq
keçirilən yürüş-mitinqlərdə xeyli dərəcədə boşluqlar vardı.
***
İyunun 4-də, iyunun 18-də və iyulun 10-da "Azadlıq" Blokunun keçirdiyi
yürüş-mitinqlər bir-birindən həm kəmiyyət, həm də əhval-ruhiyyə baxımından
fərqlənirdi.
Birinci - 4 iyun yürüş-mitinqi 2003-cü ilin 12 oktyabrından sonra keçirilən ilk
"icazəli" aksiya olduğundan, həmin gün orada iştirak edənlərin qəlbinə bir şüar
hakim idi: "Axır ki, bacardıq, hakimiyyəti geri çəkilməyə məcbur etdik". 4 iyun
yürüş-mitinqinin hazırlığı cəmi 1 gün çəkdiyindən, təşkilatçı partiyalar bu
aksiyaya "prinsip" məsələsi kimi baxırdılar. Doğrudan da həmin aksiyada qarşıya
qoyulan məqsədə nail olundu. Hakimiyyətin və elə təşkilatçıların da gözləmədiyi
sayda insanlar aksiyaya gəldilər.
İkinci - 18 iyun mitinqi də "prinsip" məsələsi idi. Bu dəfəki prinsipin
arxasında aşağıdakı şüar gizlənmişdi: "4 iyuna hazırlıqsız getdik, indi gücümüzü
görərsiniz!". Həqiqətən güc göstərildi. Həmişə müxalifətin mitinqlərinə az
adamın gəldiyini təbliğ edən hakimiyyət mediası, 18 iyunda bu "piar"dan istifadə
edə bilmədilər və insanların aksiyaya nə üçün kütləvi şəkildə qoşulmasını
ora-bura yozmağa başladılar: "Mitinqə azyaşlı uşaqları gətirirlər, adamlara pul
verib meydana toplayırlar və s".
Üçüncü - 10 iyul yürüş-mitinqinin simvolik "prinsip"i bu idi ki, "apardığımız
mübarizədə qızmar iyul günəşi də qorxuda bilməz. Belə havada da kütləvi şəkildə
toplaşmağı bacarırıq". Amma başlıca məqsəd ölkəyə və dünyaya artıq demokratiya
uğrunda davamlı, planlı mübarizənin başlandığını duyurmaq idi. Buna da nail
olundu.
Lakin, hər 3 aksiyada müəyyən texniki çatışmazlıqlar, boşluqlar vardı ki,
vaxtında müəyyənləşdirilib aradan qaldırılmaması, onların növbəti dəfə
təkrarlanmasına gətirib çıxarırdı. Bu boşluqların, çatışmazlıqların qarşıdakı
aksiyalarda yenidən təkrar edilməməsi üçün onlardan bəzilərini qeyd etməyi lazım
bildik. Ola bilsin, müxalifətçi dostlarımız bunu anti-reklam kimi qəbul
etsinlər. Amma bu məsələdə səmimi olmasaydıq, gördüyümüz "eyibləri" gizlədərdik.
Biz əsl dost olduğumuzu göstərmək istəyirik. Ona görə də, göstərdiyimiz
səhvlərlə yanaşı, onların aradan qaldırılması yolları, ümumiyyətlə kütləvi
aksiyaların daha da səviyyəli təşkil olunması ilə bağlı tövsiyyələrimizi də
çatdırmaq istəyirik.
***
Ondan başlayaq ki, mitinqlərə xalqın çağırılması ilə bağlı təbliğat işi bir
qayda olaraq 3-5 müxalifət qəzetinin üzərinə qoyulur. Bir də partiyalarda rayon
təşkilatlarının fəalları ilə müşavirələr keçirilir. Müəyyən hallarda isə mitinqə
bir gün qalmış çağırış xarakterli mətnlərdən ibarət "intibahnəmələr" fəallara
verilir ki, əhali arasında yaysınlar. Qəzetlərdə mitinqin "reklamı" əsasən eyni
ziyalılardan, QHT təmsilçilərindan, siyasətçilərdən, bir sözlə məlum bir
çevrədən götürülmüş çağrış xarakterli yazılardan ibarət olur. Hər dəfə eyni
şəxslərin çağırış etməsinin nə dərəcədə təsirli olduğunu söyləmək mümkündürmü?
Bundansa, qəzetlərdə mitinqə çağırışla reklam lövhələrinin verilməsi daha
effektli olardı. (Məsələn, "Bakı-Xəbər" qəzeti bu vasitədən istifadə edir).
Digər tərəfdən müxalifət qəzetlərini oxuyanların onsuz da siyasiləşmiş təbəqə
(əsasən mitinq elektoratı) olduğunu və bu qəzetlərin ümumi tirajlarının maksimum
30 minə yaxınlaşdığını nəzərə alsaq, təbliğat işində yalnız mətbuata ümidli
olmağın mənfi nəticələrə gətirib çıxara biləcəyini demək olar.
Bizcə televiziya və radio imkanları olmayan müxalifət üçün indiki şəraitdə daha
effektiv vasitə yuxarıda qeyd etdiyimiz "intibahnamələr" - vərəqələrdir. Amma bu
vərəqələrdə geniş mətnlər yerləşdirilməməli, 1 cümləlik emosional çağrışla
mitinqin vaxtı və yeri göstərilməlidir. Vərəqələrin yayılma yerləri, düzgün
seçilməlidir. Bu işdə avtobus və metronun "xidmətindən" yararlanmaq mümkündür.
Əvvəllər istifadə olunmuş bir metod indi nədənsə unudulub - mitinqə çağrışların
divarlara yapışdırılması. Mitinqqabağı təbliğat işinin qurulması üçün çoxsaylı
vasitələr var ki, onları öyrənmək və gələcəkdə istifadə etmək lazımdır.
***
Mitinqin bir adı da nümayişdir. Bu aksiyanın bir məqsədi daha çox insanı bir
yerə toplamaqdırsa, digər məqsədi toplanmış kütləni ətrafa nümayiş etdirməkdir.
Hazırda müxalifətin əlində televiziya olmadığından aksiyaları bu vasitə ilə
nümayiş etdirmək imkanı çox məhduddur. Ümid yenə də qəzetlərə və yürüş-mitinqin
keçirildiyi marşrutun ətrafına qalır. Məlumdur ki, hazırda yürüş-mitinqlərin
keçirildiyi "20 Yanvar" metro stansiyasından "Qələbə" meydanına aparan marşrut,
insanların daha çox yaşadığı və toplaşdığı ərazi deyil. Bu ərazidə aksiyanı
nümayiş etdirmək üçün nisbətən effektiv yer "20 Yanvar" metrosunun ətrafı -
yürüş kolonlarının arxa sıraları düzülən yerdir. Amma nədənsə, yürüş
kolonlarının son sırası "20 Yanvar"dan deyil, ordan 100-150 metr irəlidə
düzülür. Yəqin ki, təşkilatılar gələcəkdə bunu nəzərə alacaqlar.
***
Keçirilən yürüşlərdə hər zaman təkrarlanan boşluqlardan biri partiyaların
kolonları arasında koordinasiyanın olmamasıdır. Bu da bir çox hallarda kolonlar
arasında həddən artıq uzun məsafələrin yaranmasına gətirib çıxarır. Sözsüz ki,
biz partiyaların yürüşə ayrı-ayrı kolonlarda çıxmasına qarşı deyilik. Bu,
partiyaların məsuliyyətini, sağlam rəqabət imkanlarını artırır və "qonşudan geri
qalmamaq" prinsipindən çıxış edərək hər bir partiya yürüşə müttəfiqindən daha
çox insan çıxarmağa çalışır. Bu da nəticədə gözəl, kütləvi aksiyanın alınması
ilə nəticələnir.
Amma partiyaların ayrı-ayrı kolonlar şəklində yürüş etməsi daha çox texniki
məsələdir. Aksiyanın bir tam olaraq alınması, geniş intervallara yol
verilməməsi, Mitinq Komitəsinin aksiyanı başdan-ayağacan nəzarətdə saxlaması
üçün koordinasiya işi vacibdir. Bunu reallaşdırmaq üçün mobil telefonlardan
gözəl nə ola bilər.
***
Partiya kolonları meydana daxil olur. Bununla da aksiyaya nəzarət edənlər öz
işlərini bitmiş sayırlar və qalxıb partiya liderlərinin yanında qərar tuturlar.
Bu da meydanda insanların qeyri-bərabər formada yerləşməsinə gətirib çıxarır.
Meydanın ön hissəsi həddindən artıq sıxlaşdığı halda, arxa cərgələr seyrək olur.
Nəticədə bu aksiyanın ümumi ponaramına və miqyasına xələl gətirir. Aksiyaçıların
meydana bərabər sayda "paylanması" isə mitinqin effektini bir neçə qat artıra
bilər. Partiya funksionerlərinin, təşkilatçıların və fəalların, daha çox
tribunanın ətrafına yığışması mitinqə başqa bir mənfi təsirini də göstərir. Bu
da mitinqin "ucqarlarında" emossionallığın ön cərgələrlə müqayisədə kəskin az
olmasına gətirib çıxarır. Ətrafında fəal insanları, partiya funksionerlərini
görməyən aksiyaçını mitinqin nə vaxt qurtaracağı düşündürür. Çünki, bir çox
hallarda çıxış edənlərin səsi də mitinqin kənarlarına gedib çıxmır. Yeri
gəlmişkən, təşkilatçılar mitinqdə mikrofon, səsləndirmə kimi problemləri bir
dəfəlik yoluna qoymalıdır. Təkcə, mikrofonla bağlı ortaya çıxan qüsur aksiyanın
ümumi əhval-ruhiyyəsinə ani təsir göstərir.
***
Texniki problemlərdən söz düşmüşkən, tribunanın hündürlüyü də əhəmiyyətli
məsələdədir. Lakin, indi meydanda quraşdırılan tribunaları məqbul saymaq olmaz.
O baxımdan ki, bu tribunalar alçaq olduğundan orada çıxış edənləri meydanın
yalnız ön cərgələri görə bilir. Bizcə, bu da aksiyanın emosionallığına təsir
edən amillərdəndir. Axı xalq öz liderlərini canlı şəkildə görmək istəyir.
Tribunanın qısa olması bir yana, mitinqin ön cərgələrində sıra ilə düşülmüş iri
həcmli - müxtəlif gənclər təşkilatlarının qaldırdığı şüarlar da tribuna ilə
meydan arasında əcaib sədd yaradır. Mitinqdə təşkilatçılığa cavabdeh şəxslər bu
məsələyə də diqqət yetirməlidirlər. Meydanla tribuna arasında, ümumiyyətlə
mitinqin kənardan görünüşündə problem yaradan məsələrdən biri də bayraqlardır.
Partiyaların, gənclər təşkilatlarının qaldırdıqları bayraqlar və iri şüarlar
hesabına aksiyada iştirak edən onminlərə insan görünməz olur. Yaxşı olardı,
Ukrayna təcrübəsindən çıxış edərək gələcək aksiyalarda bir qədər kiçik, qısa
bayraqlardan istifadə olunsun.
***
Qeyd etdik ki, partiya funksionerləri, təşkilatçılar, fəallar daha çox
tribunanın ətrafına və arxasına toplaşırlar. Üstəlik mətbuat nümayəndələri,
aksiyada qonaq qismində iştirak edən ziyalıları da nəzərə alsaq, tribuna
yerləşən hissədə hansı mənzərənin yarandığını təsəvvür etmək olar. Onu da
vurğulayaq ki, tribuna ətrafında olan bu "qələbəlik"dən yararlanan xüsusi xidmət
orqanlarının əməkdaşları çox asanlıqla, özü də kütləvi şəkildə həmin hissədə
özlərinə mövqe seçirlər. Nəzərə almaq lazımdır ki, belə vəziyyətdə, liderlərin
dayandığı bu hissədə təxribatçıların fəaliyyəti üçün də münbit şərait yaranır.
Növbəti aksiyalarda tribunanın ətrafını - liderləri və onların əsas
mühafizəçilərini çıxmaq şərtilə, boşaltmaq vacibdir. Ziyalıları və qonaqları ön
sıraya dəvət etmək olar. Mətbuatın işləməsi üçün də şərait yaradılmalıdır.
Lakin, təşkilatçılar, partiya funksionerləri xalqın içərisində olmalıdırlar. Bu
tədbirlərin həyata keçirilməsi, adətən tribuna ətrafında qərar tutan insanların
hesabına meydanın bir qədər də genişlənməsinə səbəb ola bilər, həm də liderlərin
mühafizəsi üçün daha şəffaf və təhlükəsiz şərait yaranar.
***
Başqa bir məsələ mitinqin ssenarisi və çıxışılarla bağlıdır. İndiyədək
keçirilmiş 3 mitinqin gedişi və çıxışçıları təxminən eyni olub. Eyni ssenarinin
və çıxışçıların olması yuxarıda qeyd etdiyimiz kimi iştirakçıları "mitinq nə
vaxt qurtaracaq" əhval-ruhiyyəsinə kökləyə bilər. Və artıq bu yöndə iradlar
səslənməkdədir. Bu günlərdə hərbi xidmətdən qayıtmış və 10 iyul mitinqində
iştirak edən dostumuz deyir ki, "2003-ün mitinqləri lə müqayisədə yalnız
köynəklər dəyişib". Aksiyanı bütövlükdə yüksək emosionallıqda və inamlı
əhval-ruhiyyədə saxlamaq məqsədilə mitinqlərdə rəngarənglik təmin olunmalıdır.
Aksiyada liderlərlə yanaşı, çıxışı insanlar üçün maraqlı olacaq şəxslərə, lap
elə sıravi mitinqçiyə də söz verilməlidir. Başqa, maraqlı texnologiyalardan da
yararlanmağa ehtiyac var.
***
Başlanğıcda qeyd etdiyimiz kimi Azərbaycan müxalifəti apardığı mübarizənin
kluminasiyasında həlledici faktor olaraq kütləvi aksiyalara güvənir. Bu
aksiyaların effektli alınması üçün təkcə yerli təcrübəyə arxayın olmaq yetərli
deyil. Daha məqsədəuyğun olardı ki, kütləvi aksiyaların gücünə qalibiyyətlərə
çatmış demokratlarla iş aparılsın. Bu sahədə ən yaxşı "mənbə" bizcə Ukrayna
demokratları ola bilər. Ukrayna demokratlarının təcrübəsindən yararlanmaq üçün
oradan texnoloqların Bakıya dəvət edilməsi və ya "xüsusi kurs" keçmək üçün
buradan Ukraynaya nümayəndələrin göndərilməsi zəruridir.
Analtik departament
Azadlıq jurnalı, № 3, 18.07.2005