“AXCP-Müsavat” Blokunun Seçki Platforması

english

 

                                                                                        “A X C P – M ü s a v a t”

                                                                                       xalq üçün qoşa qanad!

 

 Köklü dəyişikliklər naminə

 

AXCP-Müsavat” blo­ku – 2010-cu ilin par­la­ment seç­ki­lə­rin­də qə­lə­bə qa­zan­maq üçün real müxalifəti təmsil edən de­mok­ra­tik par­ti­ya­la­rın  ya­ra­tdığı seç­ki blo­ku­dur. Bu blo­ka  AXCP və  Mü­sa­vat Partiyası da­xil­dir. Bun­dan əla­və, öl­kə­də əsas­lı de­mok­ra­tik də­yi­şik­lik­lə­rin zə­ru­ri­li­yi ba­rə­də “AXCR-Müsavat” blo­kunun si­ya­si möv­qe­yi­ni dəs­tək­lə­yən ziyalılar, ic­ti­mai xa­dim­lər və nüfuzlu si­ya­sət­çi­lər də bu blo­kda fər­di qay­da­da bir­lə­şib. Blok ölkənin Konstitusiya, İqtisadi və sosial islahatlarına dair çoxsaylı geniş və hərtərəfli proqramlar işləyib hazırlayıb. Bu platforma həmin proqramlarda təsbit edilən əsas ideya və yanaşmaları əks etdirir.

 

Əziz Həm­və­tən­lər!

 

Möv­cud re­ji­min 17 il­lik ha­ki­miy­yə­ti döv­rün­də Azər­bay­can bir çox demokratik nailiyyətlərindən, formalaşmaqda olan çoxpartiyalı sistemin üstünlüklərindən məhrum edilərək faktiki olaraq tayfa-klan prinsiplərinə söykənən bir­par­ti­ya­lı, rüş­vət­xor və istismarçı dik­ta­tu­ra­ya çev­ri­lib. Be­lə şə­ra­it­də yal­nız na­mus, vicdan və ləyaqət his­si­ni itir­dik­dən son­ra dilsiz-ağız­sız məx­luq ki­mi ya­şa­maq müm­kün­dür, insanların şəxsiyyət kimi sıradan çıxaraq əzilən təbəələrə­ çevrilməsi isə an məsələsidir.

 

Bu gün xalqımız, mil­lə­ti­miz iki­yə bö­lü­nüb və açıq-aşkar qütbləşib. Bugün­kü Azər­bay­can – “Bir Döv­lət, iki Mil­lət­dir!”­ desək yanılmarıq.Bir tərəfdə ailə bağları və rüşvət hesabına vəzifələr ələ keçirmiş, dövlət büdcəsini, milli sərvətləri talamaq və rüşvət hesabına ölkənin və hətta dünyanın zənginlərinə çevrilmiş və hər şeyə hökm edən oliqarxlar, o biri tərəfdə konstitusya hüquqları ayaqlar altına atılmış, daima məmur özbaşinalıqlarının və digər qanunsuzluqların qurbanı olan və cəmiyyətin bö­yük ək­sə­riy­yətini təşkil edən  haq­sız-hü­quq­suz, im­kan­sız və gə­lə­cə­yə ümid­siz in­san­lar. Bi­rin­ci­lər öl­kə­ni ta­la­ma­ğa, və­tən­daş­la­rı al­çalt­ma­ğa da­vam edir. Niy­yət­lə­ri avtoritar rejimi monarxiyaya, bi­zləri kö­ləyə, öv­lad­la­rı­mı­zı isə bu amansız rejimin sonrakı qurbanlarına çevirməkdi.

 

Uzun müddət bu re­jim xal­qı­mı­zı və bey­nəl­xalq ic­ti­ma­iy­yə­ti inan­dır­mağa çalışırdı ki, o bir az­dan bə­zi de­mok­ra­tik is­la­hat­lar hə­ya­ta ke­çi­rə­cək – rüş­və­t və korrupsiyanı yı­ğış­dı­ra­caq, cəmiyyətdə sosial əda­lətin bərqərar edilməsinə nail olacaq, necə deyərlər  in­san­la­rı ağ gü­nə çı­xa­ra­caq. Gör­mə­dik. Demə bunların hamısı irsi-bioloji əlamətlər üzrə formalaşmış hakimiyyətin dayanıqlığını təmin etmək, bu istək naminə daxili və beynəlxalq ictimai rəyi çaşdırmaq məqsədi güdürmüş. Axı hər bir de­mok­ra­tik is­la­hat on­la­rın ağa­lı­ğı­na xə­ləl gə­ti­rə­cək. Bu re­jim kor­rup­si­ya ilə mü­ba­ri­zə apa­ra bil­məz, çün­ki o, kor­rup­si­ya üs­tün­də qu­ru­lub. Bu re­jim bi­zim prob­lem­lə­ri həll edə bil­məz, çün­ki bu prob­lem­lə­ri re­ji­min özü yaradıb. Biz ha­mı­mız son 17 il­də bu­na əmin ol­duq.

 

Bu dövr­də biz bir döv­lət­də iki mil­lət ki­mi ya­şa­dıq; on­lar ora­da – yu­xa­rı­da, biz isə bu­ra­da – aşa­ğı­da! Harınlamış “yuxarılar” Dubayda,Baham adalarında, daha neçə-neçə ölkədə mülklər, qəsrlər alır, ölkənin özünü də bir ovuc harınların Vətəninə çevirməyə çalışırlar. Ümumi Milli Sərvətlərin 80 faizindən çoxunun onlara mənsub olması bunun əyani göstəricisidir. Bu səbəbdəndir ki, neft gəlirləri necə gəldı xərclənir, ARDŞ-a 42 mərtəbəli ofis, Heydər Əliyevə dəyəri 1,5 mlrd dollar olan mərkəz tikilir, prezidentin maaşı 21,5 min manat olan ölkədə Qarabağ qazisinin pensiyası 36 manat olur. Əvəzində ölkənin adı dünyada tez-tez dərc edilən müxtəlif siyahılarda ən pis yerlərdə- Afrıkanın ən geridə qalmış ölkələri ilə bir cərgədə hallanır.Və on­lar is­tə­yir­lər ki, bu və­ziy­yət əbə­di da­vam et­sin...

 

Am­ma biz bu mil­li fa­ci­ə­yə son qoymalıyıq. Bu fa­ci­ə­ni yal­nız biz yox, bü­tün dün­ya gö­rür. Bü­tün dün­ya­da bu fa­ciə haq­da söh­bət­lər ge­dir, han­sı bey­nəl­xalq hesabata baxsaq Azərbaycanı orada biabırçı ölkələr yanında gö­rə­cə­yik. Mil­li qü­ru­ru­muz üçün bun­dan bö­yük təh­qir ola bi­lər­mi? Biz in­san­la­rın lə­ya­qə­ti­ni qo­ru­maq, on­la­rın tap­dan­mış haq­la­rı­nı öz­lə­ri­nə qay­tar­maq və döv­lə­ti­mi­zin bey­nəl­xalq nü­fu­zu­nun bər­pa­sı­na na­il ol­maq üçün bir­ləş­mə­li­yik.

 

Ha­mı­ya ay­dın ol­ma­lı­dır ki, iki­yə bö­lün­müş millət nə da­xi­li, nə də xa­rici təzyiqlərə tab gə­ti­rə bil­məz. Biz xal­qı­mı­zı bu acgözlərin istismarından xilas etmək, onun  bir­li­yi­ni bər­pa et­mək ıstəyirik. Biz is­tə­yi­rik ki, “bir döv­lət, bir xalq, bir mil­lət” olaq. Və bu bir­lik ha­mı üçün bə­ra­bər hü­quq­la­ra və əda­lə­tə əsas­la­nsın.

 

Biz be­lə he­sab edi­rik və mü­a­sir dün­ya ta­ri­xi da bu­nu təs­diq edir ki, azad­lıq ol­ma­yan yer­də in­ki­şaf ol­mur! Zo­ra­kı­lı­ğa ar­xa­la­nan döv­lət da­ğıl­ma­ğa məh­kum­dur! Biz tə­ləb edi­rik ki, Kons­ti­tu­si­ya­mı­za və Azər­bay­can tə­rə­fin­dən im­za­lan­mış Av­ro­pa İn­san Haq­la­rı Konvensiyasına zidd olan bü­tün qa­nun­lar ləğv edil­sin. Buraya son dövrlər mürtəceləşdirilmiş seçki qanunları ilk növbədə aid edilməlidir.

 

Bun­dan əla­və, təc­rü­bə­miz gös­tə­rir ki, de­mok­ra­tik qa­nun­lar qə­bul edilməsi be­lə, bu öl­kə­də bütün standartlara cavab verən normal cəmiyyətin, azad iqtisadiyyatın, insan azadlıqları və hüquqi dövlətin  bər­qə­rar ol­ma­sı üçün ye­tər­li de­yil. Çünki ölkədə qanunlar işləmir, ölkə daha çox volyuntarist metodlarla idarə olunur. Xaos və anarxiya adi normaya çevrilməkdədir.

 

 Qa­nun­larımız o za­man iş­lə­yə­cək ki, hakimiyyətin bölünməsi prinsipi dəqiq həyata keçiriləcək, icra, qanunverici və məhkəmə hakimiyyətlərinin səlahiyyətləri düzgün müəyyənləşdiriləcək, ən başlıcası ic­ra ha­ki­miy­yə­ti üzə­rin­də par­la­men­tin cid­di nə­za­rə­ti təmin olunacaq. Prezidentin səlahiyyətlərinin azaldılması, xüsusən də bu səlahiyyətlərin parlament və Nazirlər Kabineti arasında paylaşdırılması xüsusi önəm daşımaqdadır. Əks təqdirdə prezident hakimiyyəti get-gedə daha çox padşahlıq sisteminə bənzəyəcək və necə ki, bənzəməkdədir.

 

Öl­kə­mi­zin xa­ri­ci si­ya­si kur­su­nun is­ti­qa­mə­tləri və prioritetləri hə­lə də də­qiq mü­əy­yən olun­ma­yıb. Balanslaşdırılmış siyasət adı altında bir ifrat nöqtədən digərinə sıçramqda davam edilir. Bu da təəccüblü de­yil, çün­ki möv­cud re­jim bir tə­rəf­dən de­mok­ra­tik dün­ya­ya qovuşmaq istədiyini bil­di­rir, di­gər tə­rəf­dən isə ba­şa dü­şür ki, bu­nun üçün tə­ləb olu­nan de­mok­ra­tik­ləş­mə onun tam if­la­sı­na gə­ti­rib çı­xa­ra­caq.

Biz he­sab edi­rik ki, öl­kə­miz Av­ro­at­lan­tik mə­ka­na hə­qi­qi si­ya­si, iq­ti­sa­di və hər­bi-stra­te­ji in­teq­ra­si­ya pro­se­si­nə dər­hal baş­la­ma­lı­dır. La­kin bu­nun üçün biz gə­rək in­di­dən re­al iş gö­rək – öl­kə­mi­zi Av­ro­pa­nın yük­sək de­mok­ra­tik və so­si­al stan­dart­la­rı­na ya­xın­laş­dı­raq.

Biz qon­şu­la­rı­mız Ru­si­ya və İran­la yax­şı mü­na­si­bət­lə­rin tə­rəf­da­rı­yıq, la­kin, he­sab edi­rik ki, bu mü­na­si­bət­lər bə­ra­bər­hü­quq­lu ol­ma­lı­dır. Biz, de­mok­ra­ti­ya yo­lu­na inam­la gə­dəm qoy­muş və ta­le­yi bi­zim­ki­nə ox­şa­yan Gür­cüs­tan və digər ölkələrlə əla­qə­lə­ri genişləndirmək is­tə­yi­rik.

 

Biz ölkədə geniş Konstitusiya islahatları aparılmasını istəyirik; müs­tə­qil məh­kə­mə və güc­lü par­la­ment tə­rəf­da­rı­yıq – de­mok­ra­tik sis­te­min tə­mə­li məhz bu­dur. Hakimiyyət qolları arasında səlahiyyət bölgüsü qarşılıqlı nəzarət prinsipini qorumaq şərtilə yenidən bölünməlidir. Parlamentin səlahiyyətləri əhəmiyyətli dərəcədə genişləndirilməli, ona geniş təhqiqat aparmaq, hökumətin fəaliyyəti və büdcənin xərclənməsi üzərində nəzarət etmək hüquqları verilməlidir. Müs­tə­qil və əda­lət­li məh­kə­mənin yaradılması əsas hədəfimizdir. Çün­ki əda­lət­li məh­kə­mə ol­ma­dan nə iq­ti­sa­di-si­ya­si is­la­hat­lar proq­ram­la­rı, nə in­san haq­la­rı sa­hə­sin­də im­za­lan­mış bey­nəl­xalq öh­də­lik­lər, nə də son­suz nə­si­hət­lər mil­li in­ki­şafı təmin edə bilməz. Bu­nun­la əlaqədar biz istəyirik ki, məhkəmə sistemi özünüidarəedən ictimai orqan şəklində fəaliyyət göstərsin; And­lı­lar Məh­kə­mə­si sis­te­mi ya­ra­dıl­sın və geniş şəkildə tətbiq edilsin.

 

Biz, ge­niş yer­li özü­nü ida­rə­et­mə­nin tə­rəf­da­rı­yıq və səy­lə ça­lı­şa­ca­ğıq ki, bə­lə­diy­yə­lə­ri­miz Av­ro­pa Yer­li Özü­nü İda­rə­et­mə Xar­ti­ya­sı­na uy­ğun ola­raq mül­kiy­yət və sə­la­hiy­yət sa­hi­bi ol­sun­lar. He­sab edi­rik ki, yer­li ic­ra baş­çı­la­rı da yer­li əhali tə­rə­fin­dən se­çil­mə­li və on­la­rın fə­a­liy­yə­ti və­tən­daş nə­za­rə­ti al­tın­da ol­ma­lı­dır. Biz, həm­çi­nin is­tə­yi­rik ki, bü­tün de­mok­ra­tik öl­kə­lər­də ol­du­ğu ki­mi, Azər­bay­can­da da pay­taxt me­ri ol­sun və o, və­tən­daş­lar tə­rə­fin­dən se­çil­sin. Son za­man pay­tax­tı­mız­da hökumətin ha­va­dar­lı­ğı ilə ge­dən nə­za­rət­siz in­şa­at “əmə­li­yyat”la­rı Ba­kı­nın gör­kə­mi­ni ey­bə­cər­ləş­di­rir, onun sa­kin­lə­ri­nin mül­kiy­yət və təh­lü­kə­siz­lik hü­quq­la­rı­nı tap­da­yır. Bu öz­ba­şı­na­lı­ğa dər­hal son qo­yul­ma­lı­dır. Gö­zəl Ba­kı­mı­zı bu ac­göz “bən­na­la­rın” və on­la­ra qəyyumluq edən mə­mur­la­rın əlin­dən qur­tar­ma­lı­yıq. Bakının tarixi memarlıq qaydalarının qorunub saxlanılması üçün bütün imkanlardan ıstıfadə edilməlidir.

 

Qa­ra­bağ prob­le­mi – Azərbaycanın əra­zi bü­töv­lü­yü baş­lı­ca ama­lı­mız­dır. Bu prob­lem 16 il əv­vəl atəş­kə­sin im­za­lan­ma­sın­dan son­ra nə sülh, nə də hərb yo­lu ilə öz həl­li­ni ta­pa bil­ib. Beynəlxalq təşkilatların, xüsusən, ATƏT-in Minsk qrupu problemin həllində kıfayət qədər prinsipiallıq göstərmirlər. İkikli standartlarla hərəkət edən bu təşkilat ermənilərin açıq-qaşkar xeyrinə olan qondarma Madrid prinsiplərini Azərbaycana qəbul etdirib. Bu isə Qarabağın itirilməsinə aparıb çıxara bilər. Bu prob­le­mi həll et­mək üçün heç şüb­hə­siz ki, or­du­nu və iq­ti­sa­diy­ya­tı­mı­zı güc­lən­di­ril­mə­li­yik, am­ma ordu quruculuğu, müharibə məsələsi ritopikləşdirilməməlıdır, bu­nun­la ya­na­şı biz öl­kə­nin bey­nəl­xalq nü­fu­zu­nun güc­lən­di­ril­mə­si­ni də heç vaxt unut­ma­ma­lı­yıq – bun­suz heç bir uğur­ qa­za­na bi­lmə­rik. Öl­kə­nin bey­nəl­xalq nü­fu­zu isə, öz növ­bə­sin­də, in­san haq­la­rı­nın tə­mi­na­tın­dan və de­mok­ra­ti­ya­nın sə­viy­yə­sin­dən bir­ba­şa ası­lı­dır. Ha­mı üçün tam ay­dın ol­ma­lı­dır ki, bey­nəl­xalq ic­ti­ma­iy­yət öz vətəndaşlarının hüquqlarını tap­da­la­yan Azər­bay­can hökumətinə Qarabağ er­mə­ni­lə­ri­ni zülm­kar ha­ki­miy­yə­ti al­tı­na sal­mağa heç vəch­lə im­kan ver­mə­yə­cək. Qa­ra­bağ er­mə­ni­lə­ri Azər­bay­ca­nı de­mok­ra­tik və çi­çək­lə­nən gör­mə­yin­cə, mü­za­ki­rə olu­nan sülh plan­la­rı sə­mə­rə ver­mə­yə­cək. Müxtəsər, özümüz azad olsaq, Qarabağı da azad edə bilərik!

 

Nef­ti­miz ta­ri­xi­miz­də növ­bə­ti də­fə xalqın ümi­din­dən xalqın bə­la­sı­na çev­ri­lir. Onun xey­li his­sə­si oğur­la­na­raq öl­kə­nin kri­mi­nal şə­bə­kə­si­ni do­lan­dı­rır, büd­cə­yə ça­tan və­sa­it­dən isə büd­cə təş­ki­lat­la­rı­nın iş­çi­lə­ri­nə “di­lən­çi pa­yı” ve­ri­lir. Ümummilli sər­və­timizi ələ keçirən re­jim nef­tin fa­si­lə­siz ix­rac olun­ma­sın­da ma­raq­lı olan bey­nəl­xalq qüv­və­lə­rin dəstəyini qa­zan­ma­ğa ça­lı­şır. Bu re­ji­min sa­yə­sin­də öl­kə­miz neft pul­la­rı­nı gö­yə so­vu­ra­raq ad­dım-ad­dım ma­ya­sın­dan ye­yən,  büd­cə­si­ni ar­tır­maq üçün heç bir mü­tərəq­qi is­la­hat apar­ma­ğa eh­ti­yac duy­ma­yan, bərbad idarə olunan döv­lə­tə çev­ri­lir. Halbuki, neftdən gələn gəlirlər hesabına qeyri-neft sektorunun, xüsusən də ağır sənayenin inkişafı üçüç möhtəşəm işlər görmək olardı.

 

Bəs 15-20 il son­ra nə edə­cə­yik? Neft qur­ta­ra­caq, əc­nə­bi­lər ge­də­cək, və o za­man iki­yə bö­lün­müş xalqımız in­ki­şaf­dan qal­mış iq­ti­sa­diy­yat və rüş­vət­xor döv­lət apa­ra­tı ilə baş-ba­şa qa­la­ca­q. Üs­tü­mü­zə gələn bu la­büd təh­lü­kə öv­lad­la­rı­nın gə­lə­cə­yin­dən na­ra­hat olan hər bi­ri­mi­zi dü­şün­dür­mə­li­dir.

 

Biz he­sab edi­rik ki, neft sek­to­ru və neft gə­lir­lə­ri cid­di par­la­ment və və­tən­daş nə­za­rə­tin­də ol­ma­lı­dır; biz be­lə nə­za­rə­tin tət­bi­qin­də bö­yük təc­rü­bə­yə ma­lik bey­nəl­xalq ma­liy­yə qu­rum­la­rı və de­mok­ra­tik təş­ki­lat­lar­la əmək­daş­lıq et­mək fik­rin­də­yik.

 

Biz, öz və­tən­daş­la­rı­nı va­hi­mə­də sax­la­yan yox, on­la­ra çətin gün­də əl uza­dan döv­lət qur­maq ar­zu­sun­da­yıq. Bu məq­səd­lə də öl­kə­nin qa­nun­ve­ri­ci­lik sis­te­mi­nə, xü­su­si­lə­ də onun so­si­al tə­mi­nat, təh­sil və tibb sa­hə­lə­ri­nə ye­ni­dən ba­xıl­ma­lı­dır; döv­lə­tin so­si­al si­ya­sə­ti sa­də adam­la­rın eh­ti­yac­la­rı­nı nə­zə­rə al­ma­lı­dır; döv­lə­tin yar­dı­mı kor­rup­si­ya və bü­rok­ra­tizm­dən azad ol­ma­lı­dır.

 

Biz ekoloji qanunvericiliyin sərtləşdirilməsini istəyirik. Son zamanlar nəzarətsiz təsərrüfat fəaliyyəti nəticəsində ətraf mühitə böyük ziyan yetirilib və biz gələcək nəsillər naminə unikal təbiətimizi bərpa etməli və qoruyub saxlamalıyıq.

 

Azad ol­ma­yan öl­kə­də azad ba­zar iq­ti­sa­diy­ya­tı in­ki­şaf edə bil­məz! Hər kə­sə ay­dın ol­ma­lı­dır ki, iq­ti­sa­di in­ki­şaf öl­kə­də iq­ti­sa­di azad­lıq­la­rın və de­mok­ra­ti­ya­nın sə­viy­yə­sin­dən bir­ba­şa ası­lı­dır. Əgər iq­ti­sa­di rə­qa­bə­tin bə­zi iştirakçıları re­ji­min tam dəs­tə­yin­dən is­ti­fa­də edir­sə, di­gər­lə­ri isə ək­si­nə, mə­mur­lar tə­rə­fin­dən sı­xış­dı­rı­lır­sa, bu ar­tıq azad ba­zar de­yil, bu ar­tıq azad rə­qa­bət de­yil və be­lə iq­ti­sa­diy­yat in­ki­şaf edə bil­məz. Biz iq­ti­sa­di fə­a­liy­yə­tin bü­tün iş­ti­rak­çı­la­rı­nın tam bə­ra­bər hü­quq­la­ra ma­lik ol­ma­la­rı üçün mü­ba­ri­zə apa­ra­ca­ğıq. Bu gün bü­tün gə­lir sa­hə­lə­ri re­jim tə­rə­fin­dən ya­ra­dıl­mış mo­no­po­li­ya­la­rın tam nə­za­rə­tin­də­dir. Bu si­ya­sə­tə son qo­yul­ma­lı­dır.

 

Biz kütləvi yoxsulluğun və işsizliyin ortadan qaldırılması uğrunda mübarizə aparacağıq; rejim tərəfindən mövcudluğuna son qoyduğu cəmiyyətin “orta təbəqəsinin” inkişaf etdirilməsi üzrə sosial-iqtisadi proqramların həyata keçirilməsini istəyirik.

 

Biz he­sab edi­rik ki, qiy­mət­lə­rin art­ma­sı ilə cid­di mü­ba­ri­zə apa­rıl­ma­lı; in­ki­şa­fı sti­mul­laş­dır­maq üçün ye­ni ver­gi və kredit si­ya­sə­ti tət­biq edil­mə­li; so­si­al ver­gi mən­fə­ət ver­gi­sin­dən az ol­ma­lı, əm­la­ka və ir­si mül­kiy­yə­tə adek­vat di­ffe­ren­si­al ver­gi qo­yul­ma­lı; Əla­və Də­yər Ver­gi­si  en­di­ril­mə­li­dir.

 

Neft gə­lir­lə­ri yal­nız so­si­al eh­ti­yac­lar üçün yox, ilk mər­hə­lə­də ma­liy­yə dəs­tə­yi­nə eh­ti­ya­cı olan li­be­ral iq­ti­sa­di is­la­hat­la­rın ke­çi­ril­mə­si­nə də yö­nəl­dil­mə­li­dir.

 

İs­teh­sa­lın in­ki­şa­fı­na, və­tən­da­şın öz evi­nin in­şa­sı­na və öv­lad­la­rı­nın təh­si­li­nə xərc­lən­miş və­sa­it ver­gi­dən azad edil­mə­li­dir.

 

Öl­kə­miz tez za­man­da Dün­ya Ti­ca­rət Təş­ki­la­tı­na da­xil ol­ma­lı­dır.

 

Bü­tün bun­la­rın re­al­laş­dı­rıl­ma­sı məq­sə­di­lə bu is­la­hat­la­rı təq­dir edən bey­nəl­xalq qu­rum­lar­la sıx əmək­daş­lı­ğın tə­rəf­da­rı­yıq.

 

Kənd­li­lə­ri­miz kol­xoz sis­te­mi­nin da­ğıl­ma­sın­dan son­ra əs­lin­də ta­le­yin ümi­di­nə bu­ra­xı­lıb­lar və döv­lət tə­rə­fin­dən heç bir kömək gör­mür­lər. Ək­si­nə, re­jim tə­rə­fin­dən hi­ma­yə olu­nan aq­rar mo­no­po­li­ya­lar alış qiy­mət­lə­ri­ni azal­da­raq on­suz da zə­if olan fer­mer tə­sə­r­rü­fat­la­rı­nı bo­ğur­lar. Döv­lət kənd­li­yə sa­hib dur­ma­lı­dır. Biz he­sab edi­rik ki, döv­lət in­sa­nın şəx­si işi­nə qa­rış­ma­ma­lı­dır, la­kin ay­rı-ay­rı və­tən­daş­la­rın tək­ba­şı­na həll edə bil­mə­dik­lə­ri prob­lem­lə­ri çöz­mə­yə borc­lu­dur. Döv­lət fer­mer­lə­rə əvəz­siz tex­ni­ki və ma­liy­yə yar­dı­mı ver­mə­li; aq­rar in­fras­truk­tu­ru bər­pa etməli; kənd­li­nin məh­su­lu­nun dün­ya ba­zar­la­rı­na çı­xa­rıl­ma­sı­na kö­mək et­mə­li­dir. Be­lə yar­dım üçün əla­hid­də və­sa­it də tə­ləb olun­mur. Dərin daxili böhran keçirən bu re­ji­mi tə­rən­nüm edən plakatlara, hey­kəl­lə­rə və dəb­də­bə­li id­man komp­leks­lə­ri­nə xərc­lə­nən və­sa­i­tin az his­sə­si ilə də bu prob­le­mi həll et­mək olar.

 

Əziz Həm­və­tən­lər!

 

2010-ci ilin par­la­ment seç­ki­lə­ri döv­lə­ti­mi­zin və xalqımızın gə­lə­cək ta­le­yi­ni mü­əy­yən­ləş­di­rə­cək qə­dər əhə­miy­yət­li­dir; bu seç­ki­lər, ola bil­sin, unikal şans­dır ki, re­ji­min bi­zə ha­zır­la­dı­ğı al­çal­dı­cı “Neft Mo­nar­xi­ya­sı” aqibətindən ca­nı­mı­zı qur­ta­raq. Əks təq­dir­də biz lə­ya­qət­siz və gə­lə­cək­siz bir cə­miy­yət­də ya­şa­ma­lı ola­ca­ğıq, qon­şu xalq­la­rın və dün­ya ic­ti­ma­iy­yə­ti­nin is­teh­za ob­yek­ti­nə çev­ri­lə­cə­yik.

 

Re­jim ic­ti­mai hə­ya­tın bü­tün sa­hə­lə­ri­ni to­tal nə­za­rə­tə gö­tür­mə­yə can atır. Biz bir­lə­şib on­la­ra ma­ne ol­ma­saq öl­kə­miz tez­lik­lə Or­ta Asi­yanın bəzi dik­ta­tu­ra­la­rı­na bən­zə­yə­cək. Bu za­man ar­tıq öz­ba­şı­na­lıq və ədalətsizliklə qar­şı­la­şan sa­də və­tən­daş heç kim­dən kö­mək göz­lə­yə bil­mə­yə­cək, adi bir mə­mu­run, xır­da bir bü­rok­ra­tın qur­ba­nı ola­caq. Biz bü­tün qüv­və­lə­ri­mi­zi sə­fər­bər et­mə­li­yik ki, xal­qın sə­si par­la­men­tin di­var­la­rın­da inam­la və qə­tiy­yət­lə səs­lən­sin.

 

Bu seç­ki­lər­də biz bir­lə­şib Azər­bay­ca­nın de­mok­ra­tik gə­lə­cə­yi­nin əsa­sı­nı qoy­ma­lı­yıq.

 

Biz si­zi seç­ki gü­nü seçki mən­tə­qə­lə­ri­nə ça­ğı­rı­rıq! Si­zi öm­rü­nün ən gö­zəl il­lə­ri­ni və­tə­ni­mi­zin müs­tə­qil­li­yi­nə həsr et­miş və bu gün də əda­lət­siz­li­yə qar­şı mü­ba­ri­zə apa­ran in­san­la­ra “AXCP-Müsavat” blokunun və ya AXCP, Müsavat Partiyasının müdafiə etdiyi namizədlərə   səs ver­mə­yə ça­ğı­rı­rıq!

 

Biz sizi Azərbaycanı Vətən deyil, şəxsi mülk bilən adamlara qarşı səs ver­mə­yə ça­ğı­rı­rıq!  Biz si­zi Mo­nar­xi­ya­ya yox, Res­pub­li­ka­ya səs ver­mə­yə ça­ğı­rı­rıq!

 

Ya­şa­sın Res­pub­li­ka!

 

Yaşasın Azad­lıq!

 

Birlik, Ədalət, Hürriyyət!

 

 10 HƏDƏF

1.      QARABAĞA  AZADLIQ!

2.      RÜŞVƏTƏ  YOX!

3.      NEFT  HAMININDIR!

4.      YOXSULLARA ÇÖRƏK,  İŞSİZLƏRƏ İŞ,  İŞ ADAMLARINA  ŞƏRAİT!

5.      HƏR  BİR  EVƏ  QAZ,  İŞIQ,  SU!

6.      ƏMANƏTLƏR  QAYTARILSIN!

7.      HƏR  BİR  VƏTƏNDAŞIN  ƏMLAKI  TOXUNULMAZDIR!

  1. QÜRBƏTDƏKİLƏRƏ  VƏTƏN!  

9.      SİYASİ  MƏHBUSLARA AZADLIQ!

10.   HƏQİQİ  PARLAMENT, MÜSTƏQİL  MƏHKƏMƏ, AZAD MƏTBUAT!


“APFP-Musavat” Bloc’s Election Platform


 

                                                                                        “A X C P – M ü s a v a t”

                                                                                       xalq üçün qoşa qanad!

 

For fundamental changes

 

APFP-Musavat” blo­c – is the election bloc established by democratic parties, representing real opposition to achieve victory in 2010 Parliamentary Elections.

 

This bloc unites APFP and Musavat parties. Moreover, intellectuals, public figures and reknowned politicians who support political line of “APFP-Musavat” bloc on fundamental democratic changes in the country joined this bloc as individuals.

 

The bloc has prepared multiple comprehensive programs regarding Constitutional, economic and social reforms. This platform reflects main ideas and approaches of those programs.

 

Dear Compatriots!

 

During 17 years of the current regime’s rule Azerbaijan has been deprived of many democratic achievemnts, multiparty system which was in progress, and in fact, turned into a one-party, corrupt, and exploitatory dictatorship relying on tribal-clan principles. 

In this situation, it is only possible to live if you are a silent creature who lost his sense of honour and dignity. Within a moment people can be ruled out as personalities and turn into oppressed subjects.

Today our people, our nation is divided in two and the polarization is obvious. Today’s Azerbaijan can be called “one state, two nations”. On one side oligarchs, who obtained offices due to family ties, and who have become the richest men in the country and even in the world due to corruption and embezzlement of natural resources and who rule everyhting; on the other side, people, who comprise the vast majority of the society and who have no hope for future, no opportunities, whose constiutional rights are damaged, and who are always being victims of bureacratic arbitrariness and all sorts of illegalities. The formers continue to rob the country and humiliate people. Their intent is to turn authoritarian regime into monarchy, us into slaves, and our children into next victims of this relentless regime.    

 

For the long time this regime has been trying to convince us and international community that shortly it would implement some democratic reforms – eliminate bribery and corruption, restore social equality, as we say, bring us a better life. We couldnt see that. Turned out that all of this aimed at providing the sustainability of the rule, formed in hereditary-biological way, and for this wish to confuse doemstic and international public opinion. This regime cant solve our problems, because these problems are created by the regime itself. During last 17 years we have been convinced in that.   

 

During this period we lived as two nations in one state; they are – at the top, and we are – at the bottom. Bu dövr­də biz bir döv­lət­də iki mil­lət ki­mi ya­şa­dıq; on­lar ora­da – yu­xa­rı­da, biz isə bu­ra­da – aşa­ğı­da! Those head swelling “tops” have properties, castles in Dubay, Bahamas, and in many other countries, and they want to turn this country into a Motherland of few. That more than 80 per cents of Gross National Product belongs to them is the clear demonstration of this. That is why oil revenues are spent arbitrarily, SOCAR builds 42-storey building, they build Heydar Aliyev Center for 1.5 bio dollars. In a country where president’s salary is 21.500 manats, a Karabakh veteran’s pension is 36 manat. The name of the country listed in various rankings, in the worst places, in the same row with the most backward countries of Africa. And they want this to last forever...  

 

But we need to stop this national tragedy. This tragedy is observed not only by us, but by entire world. Everywhere in the world people talk about this tragedy, whichever international report we look at, we will see Azerbaijan next to embarassing countries. Can any humiliation be bigger to our national pride? We need to unite to protect the dignity of people, to give them back their violated rights, and to restore the international prestige of our state.

 

Everyone should be aware that a nation divided inside is not able to stand any pressure, neither internal nor foreign. We want to save our people from the exploitation of these greedy. We want to be “one state, one people, one nation”. And this unity will rest on equal rights and justice for everyone.

 

We believe so and also the modern history proves that development is impossible without freedom! A state based on violence is destined to get destroyed. We demand all laws contradicting to our Constitution and European Convention of Human Rights signed by Azerbaijan to be abolished. First of all we need to start with election laws that have been made reactionery lately. Moreover, our experience shows that mere adoption of democratic laws is not enough for establishment of a normal society fulfilling all standarts, for free economy, individual freedoms and legal state. Because laws do not work in the country, the country is ruled by arbitrary methods. Chaos and anarchy is becoming a norm.   

   Our laws will work only when the power division is functioning, executive, legislative and judiciary authorities will be clearly defined, most importantly parliament’s serious oversight of the executive power will be installed. It is particularly important to reduce President’s authority and especially to share this authority between cabinet of ministers and parliament. Otherwise, president’s powers will resemble the sistem of kingdom (padishah), which is being the case now.

 

The direction of foreign policy course havent been ­precisely specified yet. It continues to fluctuate from one extreme to another under the pretext of balanced policy. And this is not surprising, because the current regime declares, on one side, it’s willingness to get involved with the democratic world, on the other side, it understands that the democratization required for this will lead to its total collapse.

 

We believe that our country should start immediately integrate into Euroatlantic space legally, politically, econmically and in the areas of military strategy. But for this we need to do a real work starting from today – to appraoch our country to high democratic and social standards of Europe.

We are in favor of good relations with our neighbors Russia and Iran, but we believe this should be equal relations. We want to extend our relations with Georgia and other states that stepped confidently on democracy path and whose fate resembles to ours.

 

We want to conduct wide constitutional reforms in the country; we are in favor of independent judiciary and strong parliament – this is the groundstone of a democratic system. The division of responsibilities among power wings should be reconsidered taking into account the principle of mutual oversight. Parliament’s authority should be significantly increased, it should be entitled to launch comprehensive investigations and to oversee budgetary spendings. Establishment of independent and fair courts is our major objective. Because without fair juducuary neither economic-political programs, commitments taken with regard to human rights, nor continuing recommendations can provide for national development. For this, we need judiciary power to act as a self-governing public body; we want Jury to create and widely applied. 

 

We support wide self-governing,  and will try our best to make sure that our municipalities own property and have authorities as it is required in European Charter of Self-governance. We believe that local executive authorities should also be elected by local community and their work should be under citizens’ scrutiny. We also want that as in all democratic countries, we have a mayor of Baku, he should be elected by citizens. Recent construction “operations” done by the government in the capital deteriorates the image of Baku, violates property and safety rights of city inhabitants. This arbitrariness should stop immediately. Our beautiful Baku should be saved from these greedy “constructors” and bureaucrats who protect them. Baku’s historical architectural features should be protected by all means.  

 

Karabakh problem – Azerbaijan’s territorial integrity is our main goal. This problem hasnt been resolved neither through peace nor through war after 16 years of post-cease-fire period. International organizations, particularly OSCE Minsk Group do not show enough determination. This organization which operates by double standards imposed on Azerbaijan Madrid principles, which clearly favor Armenia. And this could lead to our losing Karabakh. In order to solve this problem we need to strengthen our army and economy, but army building and war rhetoric should not be embraced, we should not forget about the increasing the international prestige of the country – we will not achieve any success without this. And international prestige of the country, in turn, is directly linked to the situation with human rights and the level of democracy. It should be clear to everyone that international community will never tolerate Azerbaijani government, which violates the rights of its citizens, to keep Karabakh Armenians under its oppressive rule. If Karabakh Armenians do not see Azerbaijan democratic and prosperous, discussed peace plans will not yield any results. Shortly, if we are free, we can make Karabakh free!

 

Our oil ­for one more time in our history turns from the hope of the people into the tragedy of the people. Most of it is stolen and feeds the criminal networks and they pay a “beggar”’s fee to civil servants from the revenues that reach the budget. The regime that captured our national resource tries to get support of international forces which are interested in non-distrupted export of oil. Becuase of this regime our country wastes oil money and spends from our reserves step by step, does not feel any need in a progressive reform to increase the budget, it becomes a poorly managed state. When, in fact, great work could have been done to develop non-oil sector, and particularly of hard industry using oil income.   

 

So, what will we be doing in 15-20 years time? The oil will be over, foreigners will leave, and then, our people divided in two will encounter underdeveloped economy and corrupt state structures. This irreversible danger that is approaching us will provoke to think everyone who is concerned about the future of our children.

 

We believe that oil sector and oil money should be under serious parliamentary and civil oversight; we intend to cooperate with international financial institutions and democratic organizaations which have great experience in applying such an oversight.

 

We, wish to create a state which doesnt keep its citizens in fear, but gives them hand in difficult times. For this reason, country’s legislative system should be reviewed, especially in the areas of social protection, education and health; social policy of the state should take into account needs of ordinary people; state aid shoule be free from corruption and bureaucratism.

 

We want to make more strict ecology laws. Recently, because of the uncontrolled economic activities environment was damaged greatly and we should preserve and recover our unique nature in order future generations could also enjoy it.

 

Free market economy is impossible in a non-free country! It should be clear to everyone, that economic development is directly linked to the situation with economic freedoms and democracy in the country. If some participants of economic competition get full support of the regime, and other, in contrast, are hindered by bureaucracy, this is not a free-market and not free competition and such economy can not prosper. We will fight for all economic subjects to have equal rights. Today all income sources are under the monopoly established by the regime. This policies should end.

 

We will be fighting to eliminate massive poverty and unemployment; we want to implement social-economic programs to promote “middle class” which has been eliminated by the regime.

 

We think that we should seriously fight price increase; iin order to stimulate development new tax and credit policies should be applied; social tax should be less than income tax, property and hereditary property should be applied adequate, differential tax; Value Added Tax should be decreased.

 

Oil income should be spent not only to cover social needs, but, primarily, to implementation of liberal economic reforms, which requires financial support.

 

Taxes on industry development, construction of private houses by citizens, and money spent on children’s education should be abolished..

 

Our country should join World Trade Organization soon.

 

To implement all this, we are for a close cooperation with international institutions who support these sort of reforms.

 

Our peasants (villagers), after the dissolution of kolhoz sistem, in fact, are left by themselves and have no support of the state. In contrast, the agri-cultural monopolies supported by regime decrease purchasing prices and thereby make farmer households, which are already weak, even more miserable. The state should stand behind the peasants. We believe that state shouldnt interfere in personal affairs of people, but it is obliged to solve problems of individual citizens that they are not capable of solving themselves. The state should grant to farmers technical and financial aid; restore agri-cultural infrastructure; should assist peasants to export their products to international market. There is no need for extraordinary resources for such an assistance. Small part of the resources that are spent to state-of-art sport complexes, monuments and posters praising this regime, which is in a state of deep internal crisis, can solve this problem.  

 

Dear Compatriots!

 

Parliamentary Elections of 2010 is crucial for the fate of our nation and state; this elections might a unique opportunity to get rid of a humiliating “Oil Monarchy” prepared by the regime for us. Otherwise, we will have to live in a society without dignity and future, will become a ridicule for neighboring nations and international community.

 

Regime attempts to have a total control of the entire public life. If we dont come together and prevent them our country will look like some Central Asian dictatorships. If that happens, an ordinary citizen who faces arbitrariness and injustice will not be able to expect help from anyone, will become a victim of a simple bureaucrat. We should mobilize all our resources to make sure that people’s voice sounds confidently and with resolve within the walls of the parliament.

 

In this elections we should unite and set the grounds for the democratic future of Azerbaijan.

 

We invite you to polling stations on the voting day. We call you to support APFP-Musavat caniddates or candidates supported by APFP and Musavat parties, people who spent best years of their lives to the independence of our Motherland and who today also fight injustice.

 

We invite you to vote against people who think of Azerbaijan as not of the Motherland, but of a private property. We invite you to vote for Republic and not Monarchy!

 

Long live Republic!

 

Long live Freedom!

 

Unity, Justice, Freedom!

 

10 TARGETS

1.      FREEDOM TO KARABAKH!

2.      NO CORRUPTION!

3.      OIL BELONGS TO US!

4.      BREAD TO POOR, JOBS TO UNEMPLOYED, OPPORTUNITIES TO BUSINESSMEN!

5.      GAZ, LIGHT, WATER TO EACH HOUSE!

6.      RESERVES SHOULD BE PAID BACK!

7.      PROPERTY OF EACH CITIZEN IS UNTOUCHABLE!

  1. HOMELAND TO THOSE WHO ARE IN OUTLAND!  

9.      FREEDOM TO POLITICAL PRISONERS!

10.  TRUE PARLIAMENT, INDEPENDENT JUDICIARY, FREE MEDIA!